Ervaringen:

Opeens voel ik me klein en groot tegelijk.

Wat me omringt is onmetelijk en doet me klein voelen maar wat ik kan voelen en waarnemen en in mijn hart sluiten doet me als een reus voelen !

Wat er allemaal kán gebeuren er niet meer zo toe... alleen wat er wérkelijk gebeurt....

en dat geeft een diepe innerlijke rust.

 

Eind juni 2018 sprak ik “mijn gids” voor een bijzondere reis door Botswana voor het eerst aan de Roerplassen in Roermond. We zaten aan een tafeltje op het overvolle terras.

Een echtpaar wilde bij ons komen zitten en ik had al “ja” gezegd toen “mijn gids” hen duidelijk maakte dat we toch wel graag privé wilden praten…liever niet dus !

Huh… wat gebeurt hier?

Ik had zoals iedereen die meereist mijn eigen redenen en ik kwam aan in Botswana. 

Hier stapte ik ineens in het leven van een sociaal, door het leven gevormde natuurmens, verknocht aan rust, natuur, eigen keuzes en het verantwoorde avontuur.

Échte verandering zit (diep) van binnen en begint dus bij jouw kijk op jezelf en de wereld. Dat is meteen ook het mooie van deze aanpak ver weg van… alles.  

Je bent in een land waar, vanuit Europese begrippen geredeneerd, “niets” is.

Je bent met z’n tweeën op pad. Je kent elkaar (misschien) niet zo heel goed maar bent wel 24/7 samen op weg in een uitstekend geoutilleerde 4x4 Toyota Hilux.

 Je ontmoet permanent de natuur, mensen en dieren die je alle drie even wilt/moet “lezen” alvorens je tot elkaar komt.

Dat kun je defensief aanpakken maar ook open en met gezond verstand.

We hebben standaard voor de laatste optie gekozen en ík heb daardoor een

“life changing event”  meegemaakt met dank aan mijn gids!

 

P.S.: oh ja…en we hebben fantastisch gegeten onderweg ;) 

 

"Tijdens het reizen in Zuid Afrika heb ik beweging ervaren en hoe het voelt om zaken écht los te laten. Er kwam ruimte voor onverwachte gebeurtenissen, spontane ontmoetingen, emotie en vooral plezier. Ik heb mijn comfortzone behoorlijk opgerekt, oprecht contact gemaakt met mensen, meer kleur toegevoegd aan mijn palet. Ik wil nu door-bewegen en ben  klaar voor meer!"

  

“Hier kan ik voelen dat alles er al is en dat alles met elkaar verbonden is.”

 

"We waren als gelijk-waardigen op pad. Ik voelde warmte en de spanning van het avontuur,

maar soms ook de ruimte voor het grote niets. Ik vond het heel bijzonder om te ervaren hoe gemakkelijk je contact kunt leggen als je met een open geest en blik de wereld in stapt

en dat heb ik zeker voor een deel van jou geleerd "

 

"Op blote voeten aan de rand van de woestijn staan. Met als uitzicht een eindeloze zandbak die wordt verlicht door een zilveren gloed van de "super moon" in Afrika.

Wat kun je je dan klein voelen, maar toch ook gelukkig. De wereld kan zó mooi en gaaf zijn.

Één van de mooiste dingen die ik ooit beleefd heb. Wauw! "

 

“Zoveel mogelijk weg van de gebaande wegen. Datgene loslaten waarop ik geen invloed heb.”

 

“Weg van de internet en telefoonverbinding. Op weg naar de rust en de stilte van Afrika.”

 

“Stilte, rust, koken op het kampvuur, een sterrenhemel waar je in Nederland alleen maar van kan dromen, slapen op het dak van de auto in de vrije natuur, samen, intimiteit, delen, reflectie, natuur, kleuren, geuren, wilde dieren, geen plan, voelen, zonsopkomst en zonsondergang, geluiden.”

 

“Wat was het gaaf! De stilte in mezelf te vinden, de rust en de ruimte te voelen. “

 

“Er zijn momenten dat ik me tot op mijn ziel geraakt voelde, het is niet in woorden te omvatten.”

 

"Het land, de mensen, de dieren, het gezelschap en de feedback laten diepe sporen na. Ik ben geopend op zulke diepe lagen".

"Bij terugkomst zal ik waarschijnlijk hele andere keuzes gaan maken, ik kan niet meer anders.

Dit land heeft me veranderd.

Ík ben veranderd en dit is pas het begin van alles van het vele een plekje geven...."

 

"Ook zijn we bij twee Himba dorpjes geweest, dit deed me wel wat. Omdat ik hier weer met mijn neus op het feit gedrukt werd hoe mensen met zo weinig toch gelukkig kunnen zijn, hoop ik me af en toe wat beter te beseffen dat niet alles wat ik zomaar heb vanzelfsprekend is."

 

"Met de 4WD door het land rijden tot je geen zin meer hebt, om vervolgens binnen een kwartiertje het kamp op te slaan en dan lekker te gaan doen waar je zin in hebt.

Heerlijk, deze vrije manier van reizen en het hebben van zo veel ruimte. Dat vind ik heel bijzonder. Op het moment dat we op een plek zijn waar zo ver je kunt kijken niets anders dan bergen en een paar struiken zijn te zien, wordt me ineens duidelijk hoe klein ik zelf eigenlijk ben.

Soms een beetje eng, maar toch ook wel weer een heel mooi gevoel."

 

"Voor eeuwig op mijn netvlies en deep into my bones"

 

"Al eerder was er een breekpunt geweest en ook nu kon Peter de rots zijn en m'n spiegel.

Hij zei; dit is het einde van de wereld. Hier komen geen hulpdiensten, hier checkt niemand of je nog leeft. Hier heb je het te doen met jou. De reis der allenen. En dat besef kwam binnen. Enorm.

De ruwe rauwheid van m'n diepste waarheid en wat deze rauwe natuur mij geeft.

De veelheid, ook de schoonheid, de diversiteit aan kleuren, geuren, geluiden, afwisselende omgevingen. Uiteindelijk is het een enorme lapjesdeken. Veel en verschillend.

En deze deken valt als kloppend over mij heen. Als herkenning. Het laat mij zien hoe omvangrijk mijn leven is en ook hoe nietig ik ben. En ook leert het alles hier mij dat ik bij m'n diepste vertrouwen kan, in licht en donker kan zijn.

Dat ik me keer op keer kan en mag overgeven aan wat zich aandient. Elke dag, moment opnieuw.

 

"De natuur mooi, puur, verstild en tegelijk vol leven.... maar ook onbarmhartig met grote droogte en branden, warmte en eten of gegeten worden. Er zijn momenten dat ik bang ben geweest: voor het eerst uit de auto stappen op de onmetelijke zoutvlakten, de allereerste keer dat ik oog in oog stond met een enorme olifant. De donkere avonden bij de kampvuurtjes, die de hyena's en katachtigen op afstand houden. De volgende dag dicht bij ons kamp de sporen van leeuwen ontdekken. Vanuit onze tent een nijlpaard ontdekken in het schijnsel van onze zaklantaarn. Maar ook de vroege ochtenden, als de zon ons plekje van die nacht weer vriendelijk verlichtte en er van gevaar geen sprake meer leek te zijn."